HKS Bhavaprakashike (Tamil)

Friday, February 7, 2020

#1 - கருணா சந்தி

சந்தியின் நோக்கம்:

முதலாம் சந்தியில் மங்களாசரணம் செய்தவாறு மத்வ சித்தாந்தத்தின்படி, முக்திக்கு முக்கிய சாதனைகளான பஞ்சபேத, தாரதம்யங்களை அறிந்து, ஹரி சர்வோத்தமத்வம் என்பதை அறிந்து உபாசனை செய்யவேண்டும் என்னும் விஷயத்தை குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்த சந்தியில், பரமாத்மன், அவதார மற்றும் மூல ரூபங்களால், பக்தர்களில் எவ்வளவு கருணையைக் காட்டுகிறார் என்பதை தெரிவிக்கிறார். இந்த விஷயங்களை பாரத பாகவதாதி கிரந்தங்களில் இதிகாச ரூபங்களாக மிகவும் விளக்கமாக சொல்லப்பட்டவையே ஆகும். அவை அனைத்தும் மிகவும் விளக்கமான கிரந்தங்களாகையால், ஒவ்வொரு சம்பவங்களையும் படித்து, பரமாத்மனின் கருணை நம் மேல் எவ்வளவு அதிகம் இருக்கிறது என்பதை அறிவதற்கு நம் இந்தப் பிறவி போதாது. ஆகையால், உலகத்திற்கு நன்மை செய்யவேண்டும் என்பதாலேயே தாசராயர், பாரத, பாகவதாதிகளில் பக்தர்கள் பரமாத்மனிடமிருந்து பெற்றிருக்கும் கருணையை, அதன் சிறப்பு அம்சங்களை மட்டும் எடுத்து, தாசராயர் கருணா சந்தி என்னும் இந்த சந்தியை இயற்றியிருக்கிறார். இந்த சந்தியின் முதலாம் ஸ்லோகத்தில், இந்த சந்தியின் நோக்கத்தை, கதா ஸ்ரவணத்தின் நற்பலன்களை விளக்கியிருக்கிறார்.

ஸ்ரவண மனனானந்த³வீவுது³

ப⁴வஜனித து³க்க²க³ள க¹ளெவுது

விவித⁴ போ⁴க³வ னிஹபரங்களலித்து சலஹுவுது³ |

பு⁴வனபாவன நெனிப லகுமி

த⁴வன மங்க³ள க¹தெ²ய பரமோ

த்ஸவதி³ கி¹விகொ³ட்டாலிபுது³ பூ⁴சுரரு தி³னதி³னதி³ ||1

ஸ்ரவண = பகவத்கதையைக் கேட்பது

மனகெ = மனதிற்கு

ஆனந்தவ = மகிழ்ச்சியை

ஈவுது = கொடுப்பது

பவஜனித துக்ககள = பவ = சம்சார சம்பந்தத்தை. ஜனித = அதிலிருந்து வரும். துக்ககள = பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியை

களெவுது = பரிகரிக்கும்

இஹபரங்களலி = இந்த பூலோகத்திலும் பரலோகத்திலும் கூட

விவித போகங்கள = பற்பல விதமான சுகங்களை

இத்து = கொடுத்து

சலஹுவுது = காப்பாற்றும்

புவனபாவனனெனிப = உலகத்தில் பவித்ரமானவன் என்றிருக்கும்

லகுமிதவன = லட்சுமிபதியின்

மங்கள கதெய = பரம மங்களமான கதையை

பரமோத்ஸவதி = மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் (மரியாதையுடன்)

கிவிகொட்டு = ஸ்ரவண இந்திரியத்தை வேறு எந்த விஷயத்திலும் ஈடுபடுத்தாமல், ஒருமனத்துடன் இதற்கு காது கொடுத்து

பூஸுரரு = பிராமணர்கள்

தினதினதி = தினந்தோறும்

ஆலிபுது = கேட்கவேண்டும்.

பொருள்:

பரமாத்மனின் கதைகளைக் கேட்கும்போது பேரானந்தம் ஆகிறது. நவகாதம்பரிகளை (நவீன நாவல்களை) படிக்கும்போதுகூட மகிழ்ச்சியே ஆகிறது. அதனால் என்ன என்று கேட்டால், அதில் கர்ணானந்தம் (கேட்கும் மகிழ்ச்சி) மட்டுமே ஆகும். இதில் சம்சாரத்திலிருந்து விடுதலையும் ஆகிறது. இதுமட்டுமல்லாமல், அனைத்து துக்கங்களையும் பரிகரித்து பரலோகத்திலும் பற்பல விதமான போகங்களைக் கொடுத்து சுகத்தையும் கொடுக்கிறது. ஆகையால், இத்தகைய லோகபாவனனான, ஸ்ரீரமாபதியின் மங்கள கதையை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பக்தர்கள் அனைவரும் கேட்கவேண்டும்.

சிறப்புப் பொருள்:

இந்த பதத்தை, சந்தி சூசனை (சந்தியின் நோக்கத்தை சொல்லும் பதம்) என்று சொல்வதால், இந்த சந்தியில் சொல்லப்போகும் விஷயத்தின் சாரத்தை இதில் அடக்கியிருக்கிறார் தாசராயர் என்று சொல்லவேண்டும். அது என்ன? பகவத் கதையைக் கேட்பதால், துக்கங்கள் பரிகாரமாவதுடன், இஹபரங்களில் பரம சுகங்கள் உண்டாகின்றன. முக்கியமாக, பகவத்பக்தர்கள் பரமாத்மனின் கதைகளைக் கேட்டு உண்மையான ஞானத்தினால் அவனை ஆராதித்தால், அவன் அவர்களுக்கு பரமானுக்கிரகம் செய்து இஹபரங்களில் சுகங்களைக் கொடுக்கிறான் என்னும் விஷயத்தையே சொல்லியிருக்கிறார். ஆகையால், இந்த பதத்திற்கு சந்தி சூசனை என்று சொல்வது நியாயமே என்று அறியவேண்டும்.

மேலும் இந்த சந்தியில் பாரதாதி கிரந்தங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் கதைகளையே சொல்லியிருக்கிறார். பாரதம் முழுக்கவும் படித்தால் நமக்கு என்ன பலன் கிடைக்குமோ அதுவே கிடைக்கும் என்கிறார். அது எப்படி என்று யோசிப்போம்.

முதன்முதலில், பாண்டவர்கள் வனத்தில் பிறந்து, குந்திதேவியுடன் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ஸ்ரீபரமாத்மனே கதி என்று நினைத்து வணங்கியபோது, வியாசரூபியான பரமாத்மனே அவர்களுக்கு தரிசனம் தந்து, அவர்களை ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு அழைத்து வந்து அருளினார். பிறகு, காண்டவ வனத்தின் தகனம் சமயத்திலும், திரௌபதி வஸ்திர அபஹரண சமயத்திலும், வனவாசத்திலும், அஞ்ஞான வாசத்திலும், போர் காலத்திலும் பக்தவஷ்யனன ஸ்ரீபரமாத்மன், ஸ்ரீகிருஷ்ண ரூபத்தினால் பாண்டவர்களுக்கு நண்பனாக இருந்து, தூதனாக இருந்து, உறவினனாக இருந்து, சாரதியாக இருந்து அவர்களை காப்பாற்றிய கதைகளின் முக்கிய சாராம்சம் என்ன? பரமாத்மன் தன் பக்தர்களை எந்த காலத்திலும் எல்லா விதங்களிலும் காப்பாற்றுவான் என்பதுதானே? பாகவதத்தைப் பாருங்கள்.

த்ருவ, பிரகலாதன், அம்பரீஷ, முசுகுந்த ஆகியோரின் கதைகளிலும், ஸ்ரீபரமாத்மனின் மத்ஸ்ய, கூர்ம, ராம, கிருஷ்ணாதி அவதார சரித்திரங்களிலும் நமக்குத் தெரியும் செய்தி என்ன? ஸ்ரீபரமாத்மன் கருணைக்கடல், பக்தர்களை மேம்படுத்துபவன் என்றுதானே தெரிகிறது? இவை அனைத்தையும் யோசித்து தாசராயர், பாரத, புராணங்கள் அனைத்தும் 4 லட்சம் கிரந்தங்கள். இவை அனைத்தையும் படித்தால் என்ன பலன் கிடைக்குமோ, அதை தாசராயர் இந்த கருணா சந்தியிலேயே அடக்கியிருக்கிறார்.

த்ருவாதி சரித்திரங்களைக் கேட்டு அவற்றிலிருந்து தெரியவேண்டிய முக்கிய கருத்துக்களை புரிந்துகொள்ளாவிடில், சாதாரண காதம்பரிகளைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியடைவதைப் போலவே ஆகுமே தவிர, அதிலிருந்து நற்பலன் என்ன கிடைக்கும்? ஆகையால், நற்கதைகளின் சாராம்சத்தை புரிந்து கொள்ளவேண்டும். த்ருவனின் சரிதையைக் கேட்டால் நமக்கு புரியவேண்டிய கருத்து என்ன? ஆஹா. ஐந்து வயதுக் குழந்தை, தாய் தந்தைகளை விட்டு வனத்திற்குச் சென்று, பரமாத்மனைக் குறித்து தவம் செய்து, வெறும் 4 மாதம் அவன் செய்த தவத்தில் மெச்சி, பரமாத்மன் காட்சியளித்து, இங்கு 36,000 ஆண்டுகள் அரச பதவியையும், பரத்தில் த்ருவலோகாதிபத்யத்தையும் கொடுத்தான். இதிலிருந்து நாம் அறியவேண்டிய கருத்து என்ன? பகவந்தனை பக்தியுடன் யார் வணங்கினாலும், கருணா சமுத்திரனான ஸ்ரீஹரி, அவரை காப்பாற்றுவான். இந்த கருணா ரசத்தையே இந்த சந்தியில் சொல்லியிருப்பதால், இந்த சந்திக்கு ‘கருணா சந்தி’ என்றே பெயர் வைத்தார் தாசராயர்.

இந்த சந்தியை கேட்டாலும்கூட மிகச்சிறந்த பலன் கிடைக்கும் என்பதை குறிப்பதற்காக, முதல் பத்யத்தில் ஸ்ரவணத்தின் பலனை சொல்கிறார். ஸ்ரவணத்தினால் இந்த கலியுகத்தில் கிடக்கும் பலன்களானது, வேறு எதை செய்தாலும் கிடைக்காது என்பது தாசராயரின் அபிப்பிராயம். ஆனால், இந்த அபிப்பிராயம், வியாசகூடத்தவரின் கருத்துக்கு எதிர்மறையானது என்று சொல்லக்கூடாது. வியாச வாக்கியமும் இதையே சொல்கிறது. பாகவத 12ம் ஸ்கந்தத்தில்

யஷ: ஸ்ரீயாமேவ பரிஸ்ரம: பரோவர்ணாஸ்ரமாசாரதப: ஸ்ருதாதிஷு |

அவிஸ்ம்ருதி: ஸ்ரீதரபாதபத்ம யோகானுவர்ணானுவாத ஸ்ரவணாதிபிர்ஹரே: ||

அவிஸ்ம்ருதி: கிருஷ்ணபதாரவிந்தயோ: க்‌ஷிணோத்யபத்ராணி ஷமந்தனோதிச: |

ஸத்வஸ்ய ஷுத்திம்பரமாஞ்ச பக்திம் ஞானஞ்ச விஞான விராகயுக்தம் ||

என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதன் பொருள் என்னவென்றால்:

மனிதர்கள் வர்ணாசிரம தர்மங்களை பின்பற்றுவதாலும், தவத்தினாலும், த்ருவன் முதலானவர்களின் சரித்திரங்களை அடக்கிய பாகவதங்களின் சாராம்சங்களை அறியாமல், வெறும் ஸ்ரவணாதிகளை செய்வதால் வரும் பலன் என்னவென்றால்: உலகத்தில் இவர் பெரியவர். தன் ஸ்னான, ஜப, தப, ஆகியவற்றை செய்துகொண்டு இருக்கிறார் என்னும் நற்பெயரும், தான் தானத்தை இவருக்கே கொடுக்கவேண்டும் என்று கிருஹ தானம், பூமி தானம், கோ-தானம் ஆகியவை இவர்களுக்குக் கிடைப்பதே இதற்கான பலன். அதாவது, வர்ணாசிரம தர்மங்களை பின்பற்றுவதால், புகழும் செல்வமும் கிடைக்கும் என்பது அர்த்தம்.

ஸ்ரவணம் செய்யும்போது, அதன் கருத்துக்களையும் அறிந்து, மகாத்ம்ய ஞானத்துடன், பகவந்தனின் ஸ்மரணையையும் செய்தது போலாயிற்று. இந்த செயல், இந்த உலகத்தில் வரும் கஷ்டங்கள் அனைத்தையும் போக்கி, பர லோகத்தில் சுகங்களைக் கொடுத்து, ஞான பக்தி வைராக்கியங்களை அதிகரித்து, முக்திக்கு வழிகாட்டுகிறது என்பதே அந்த பாகவத ஸ்லோகத்தின் தாத்பர்யம் ஆகும். இதையே தாசராயர், மிக ஆணித்தரமாக இந்த முதல் பத்யத்தில் சொல்கிறார்.

பாகவதம் சொல்கிறவர்கள் அதில் வரும் ஒவ்வொரு கதையையும் சொல்லி முடித்தவுடன், அதன் பலனையும் சொல்பவராக இருக்கவேண்டும். ஆனால், பலர் அப்படி சொல்வதில்லை. ஒருவேளை அப்படி அவர் அந்த பலன்களை சொன்னாலும், அங்கு அமர்ந்து கேட்பவர்கள் அனைவரும் அதை புரிந்துகொண்டனர் என்று சொல்வதற்கில்லை. ஒரு சிலரே அந்த பலன்களை புரிந்து கொள்வர். பலர் புராணம் முடிந்தவுடன், வீட்டுக்குப் புறப்பட்டுப் போவதிலேயே குறியாக இருப்பர். நாம் தினம் பார்க்கும் காட்சி இதுவே. ஆகவே, தாசராயர், இவை அனைத்தையும் அறிந்து, சிந்தித்து, அந்த நற்பலன்களையெல்லாம் எடுத்து இந்த கிரந்தத்தில் இயற்றியிருக்கிறார்.

இத்தகைய மிகப்பெரிய உபகாரத்தை செய்து, மக்களை மேம்படுத்திய மகானுபாவரான நம் தாசராயரை எவ்வளவு கொண்டாடினாலும் அது போதாது. முதல் பத்யத்தில், சந்தி சூசனையைக் கொடுத்து, சிரவணத்தின் மகிமைகளை புரியவைத்து, இந்த கிரந்தத்தை தாம் பேசுமொழியில் செய்திருப்பதால், மகாத்மர்கள் இதை உதாசீனம் செய்யக்கூடாது என்று சொல்லி, அவசியமாக இந்த கிரந்தம் பார்க்கத்தக்கது (படிக்கத்தக்கது) என்று இதன் மகிமைகளை தெரியப்படுத்தியிருக்கிறார்.

***

Thursday, February 6, 2020

#13 - மங்களாசரண சந்தி

ப¹ரிமளவு சுமனகளொளக³னல

நரணியொளகி³ப்பந்தெ தா³மோ

த³ரனு பிரம்மாதி³கள மனத³லி தோரி தோரத³லெ |

இருதிஹ ஜகன்னாதவிட்டலன

கருண படெ³வ முமுக்‌ஷு ஜீவரு

பரமபா⁴க³வதரனு கொண்டாடுவுது ப்ரதிதி³னவு ||13

தாம = வயிறு

தாமோதரன் = யசோதையால் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட வயிற்றை உடையவன்

பிரம்மாதிகள = பிரம்மதேவரே முதலான அனைத்து தேவதைகளின்

மனதலி = மனதில்

சுமனதொளகெ = புஷ்பத்தில்

பரிமளவு = வாசனையானது வருவதைப் போல

தோரி = காட்டி

அரணியொளகெ = நெருப்பு மறைந்திருப்பதைப் போல

தோரதலெ = கண்ணுக்குத் தெரியாமல்

இருதிஹவு = இருக்கின்றது.

இந்தஹ ஜகன்னாதவிட்டலன = ஜகன்னாததாசரின் பிம்பரூபியான ஜகன்னாதவிட்டலனான பரமாத்மனின்

கருணபடெவ = கருணையைப் பெறவேண்டும் என்னும் விருப்பமுள்ள

முமுக்‌ஷுஜீவரு = மோட்சத்திற்கு யோக்யரான ஜீவர்கள் அனைவரும்

ப்ரதிதினவு = தினந்தோறும்

பரமபாகவதரன = பிரம்ம வாயு ஆகியோரில் துவங்கி மனுஷ்யோத்தமர் வரை, தாரதம்யத்தின்படி, இந்த சந்தியில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் பரம பகவத் பக்தர்களை

கொண்டாடுவுது = நமஸ்காராதிகளை செய்து ஸ்தோத்திரங்களால் கொண்டாட வேண்டும்.

பொருள்:

மல்லிகை போன்ற புஷ்பங்கள் மலர்ந்தவுடன், அதன் வாசனையானது எப்படி அனைத்திடங்களிலும் பரவி, அனைவருக்கும் அது சென்று சேர்கிறதோ, அப்படி பிரம்ம வாயுகளுக்கு, அபரோக்‌ஷத்தில் பரமாத்மன் எப்போதும் காட்சியளித்துக் கொண்டேயிருக்கிறான். யாகசாலையில் அக்னியை வளர்ப்பதற்கு ஒரு அரச காஷ்டத்தை வைத்திருப்பர். அதை இன்னொரு காஷ்டத்துடன் உரசினால் நெருப்பு வரும். எனில் காஷ்டத்தில் இருக்கும் நெருப்பு நம் கண்ணிற்குத் தெரிவதில்லை. அப்படியே, ருத்ராதி தேவதைகளில் பரமாத்மன் இருந்தாலும், எப்போதும் நம் கண்ணுக்குத் தெரியாமல், தியானம் செய்யும்போது மட்டும் அபரோக்‌ஷத்தில் தன்னை காண்பித்துக் கொள்வான். ஆகையால், முக்தியோக்யர்கள் அனைவரும், தாரதம்யத்தின்படி பரம பகவத்பக்தர்களான பிரம்மாதி அனைத்து தேவதைகளுக்கும், தம்மைவிட உத்தமர்களான மனுஷ்யோத்தமர் வரை அனைவருக்கும் நமஸ்காரங்களை செலுத்தி அவர்களின் அருளைப் பெற்றால், பகவத் பிரசாதம் கிடைக்கும் என்று அறியவேண்டும்.

***

Wednesday, February 5, 2020

#12 - மங்களாசரண சந்தி

பாக¹ஷாசன முக்ய சகல தி

வௌகசரிக³பினமிபெ ருஷிகளி

கேகசித்ததி பித்ருகளிகெ கந்த⁴ர்வ க்‌ஷிதிபரிகெ³ |

ஆ க¹மலனாபா⁴தி யதிக³ள

நீக¹கானமிசுவேனு பிடதெ³ ர

மா களத்ரன தாசவர்க³க்கெ நமிபெனனவரத ||12

பாகஷாஸன முக்ய சகல திவௌகஸரிகெ = தேவேந்திரன் முதலான அனைத்து தேவதைகளுக்கு
ஏக சித்ததி = ஒரு மனத்துடன் புத்தியை அவர்களிடமே வைத்து
அபினமிபெ = சாஷ்டாங்க நமஸ்காரத்தை செய்து
ருஷிகளிகெ = விஸ்வாமித்ர, மரீச்யாதி ரிஷிகளுக்கு
பித்ருகளிகெ = பித்ரு கணங்களுக்கும்
கந்தர்வ = தேவ கந்தர்வ, மனுஷ்ய கந்தர்வர்களுக்கு
க்‌ஷிதிபரிகெ = ப்ரியம்வ்ரத முதலான அரசர்களுக்கு
ஆ கமலனாபாதி யதிகள = (ஸ்ரீமன் மத்வாசார்யரின் சிஷ்யரான) பத்மனாப தீர்த்தரே முதலான யதிகளுக்கு
ஆனீககெ = குழுவிற்கு
ஆனமிசுவெனு = நன்றாக வணங்குவேன்
பிடதெ = யாரையும் விடாமல்
ரமாகளத்ரன = ஸ்ரீலட்சுமிதேவியையே மனைவியாகக் கொண்ட ஸ்ரீபரமாத்மனின்
தாச வர்கக்கெ = தாச சமூகத்திற்கு
அனவரத = என்றைக்கும்
நமிபெ = வணங்குவேன்

இந்திராதி அனைத்து தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம் செய்வேன். ரிஷிகளுக்கும், பித்ருகளுக்கும், கந்தர்வர்களுக்கும், அரசர்களுக்கும், பத்பனாப தீர்த்தர், நரஹரி தீர்த்தர் முதலான யதிஸ்ரேஷ்டர்களுக்கும், ஹரிதாசர்களான புரந்தர, விஜய முதலான தாச வர்க்கத்தவர்களுக்கும் ஒருமுகப்படுத்திய மனதுடன் வணக்கம் செலுத்துவேன். என்று தாரதம்யத்தின்படி ஸ்வோத்தமர் அனைவருக்கும், இந்த பத்யத்தில் நமஸ்காரங்களை செய்திருக்கிறார் ஸ்ரீதாசராயர்.

சிறப்புப் பொருள்:

’நாராயணம் நமஸ்க்ருத்ய’ என்னும் ஸ்லோகத்தில் சொல்லியபடி, தாரதம்யத்தின்படி ஸ்ரீமன் நாராயணனிலிருந்து ருத்ரர் வரை வணக்கங்களை சொல்லி, பிறகான இந்திராதி தேவதைகளை சொல்லி மனுஷ்யோத்தமர்களின் வரை இதில் நமஸ்காரங்களை சொல்கிறார்.

‘பாகஷாஸன முக்ய சகல திவௌகசரிகெ’ என்னும் வாக்கியத்தினால் பாகஷாசன என்றால் இந்திரன். இந்திரன் முதலான தேவதைகள் என்றால் - இந்திர காமன், அனிருத்த, ரதி, மனுகுரு, தக்‌ஷ, ஷசி, ப்ரவஹ, யம, ஷதரூபா, சந்திர, சூர்ய, வருணன் வரைக்குமான அனைத்து தேவதைகளுக்கும் வணக்கங்களை செலுத்துகிறார் என்று பொருள்.

ரிஷிகளிகெ என்று சொல்வதால் - நாரதர், ப்ருகு, அக்னி, ப்ரஸூதி, விஷ்வாமித்ர, மரீசி ஆகிய பிரம்மதேவரின் மகன்களும், புஷ்கரன் என்னும் கர்மஜதேவதையும், அஜானஜ என்னும் தேவதைகளும் என அனைவரையும் எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

அஜானஜர் என்றால் தேவகுலத்தில் பிறந்து, தத்வங்களுக்கு அபிமானியாகாமல், சோமபானத்திற்கு தகுதி பெறாமல் இருக்கும் தேவதைகள். தும்புரு முதலான முக்கிய கந்தர்வர்கள் 100 பேர், நாரதர் முதலான உசத்யர் வரைக்கும், மேலே தாரதம்யத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் ரிஷிகளை விட்டு வேறு ரிஷிகள் இவர்கள் அனைவரும் அஜானஜர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். ரிஷி என்றால் இவர்கள் அனைவருமே ஆவர்.

பித்ருகளிகெ என்றால் பித்ரு கணங்களில் சில கணங்கள் உத்தம கணங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றன. (இந்த தாரதம்யத்தின் மேலதிக தகவல்கள் ‘ப்ருஹத் தாரதம்ய சந்தி’யில் வருகிறது). அந்த பித்ருகளை விட்டு மிச்ச பித்ரு கணங்களை இங்கு எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும். கந்தர்வ என்னும் சொல்லால் அஜானஜரில் சேர்ந்த தும்புரு முதலான முக்கிய கந்தர்வர்களை விட்டு மிச்ச கந்தர்வர்கள் அனைவரையும் சேர்த்துக் கொள்ளவேண்டும். க்‌ஷிதிபர் என்றால் ப்ரியம்வ்ரதாதி உத்தமாதிகாரிகளைத் தவிர மிச்ச அரசர்களை, மனுஷ்யோத்தமர்கள் வரை எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும். இதுவரை சொல்லியவர்கள் அனைவருக்கும் வணக்கங்களை சொல்லி, குரு பரம்பரையை வணங்குகிறார் தாசராயர்.

‘ஆ கமலனாபாதி யதிகள நீககா நமிஸுவெனு’ என்று ஸ்ரீமதாசார்யரின் நேரடி சிஷ்யர்களான பத்பனாப தீர்த்தர், நரஹரி தீர்த்தர், மாதவ தீர்த்தர், அக்‌ஷோப்ய தீர்த்தர் என்ற நான்கு யதிகளையும், இவரின் பரம்பரையில் வரும் டீகாராயர் (ஜயதீர்த்தர்), ஸ்ரீபாதராஜர், வியாசராஜர், வாதிராஜர், ஸ்ரீராகவேந்திர ஸ்வாமிகள் ஆகிய யதிகளை வணங்குகிறார் என்று அறியவேண்டும். தமக்கு வியாசகூடத்தினவர் மேல் அபிமானம் இருக்கிறது என்பதையும், வியாசகூடத்தவரகளுக்கும், தாசகூடத்தவர்களுக்கும் வேறுபாடு இல்லை என்பதையும், தற்போது பேதங்களை சொல்பவர்கள் அஞ்ஞானிகள் என்பதையும் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுமாறு, வியாசகூடத்தவர்களுக்கு முதலில் நமஸ்காரங்களை சொல்லி பிறகு தாசவர்க்கத்தவர்களுக்கு நமஸ்காரங்களை செய்கிறார்.

‘பிடதெ ரமாகளத்ரன தாசவர்கக்கெ நமிபெ நனவரத’ என்று ‘ரமாகளத்ரன’ என்று பரமாத்மன் கிருஹஸ்தாஸ்ரமியாக, ஜகத்குடும்பியாக சொல்லியாயிற்று. பகவத் தாசர்களில் பரமாத்மனுக்கு அதிக ப்ரீதி இருக்கிறது என்பதை ‘ரமாகளத்ரன’ என்று சொல்லி விளக்கியாயிற்று. ‘நாஹம்வஸாமி வைகுண்டே நயோகி ஹ்ருதயே ரவௌ | மத்பக்தா யத்ரகாயந்தி தத்ரதிஷ்டாமி நாரத’. ’ஹே நாரத ! நான் வைகுண்டத்திலோ அல்லது இதயங்களில் மட்டுமே இருக்கிறேன் என்று நினைக்க வேண்டாம். என் பக்தர்கள் எங்கெங்கெல்லாம் பாடிக்கொண்டிருக்கிறார்களோ, அங்கு நான் எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறேன்’ என்று பரமாத்மன் சொல்லியிருக்கிறார். இந்த பகவத் வாக்கியமானது, பரமாத்மனுக்கு தாசர்களில் இருக்கும் அன்பினை எடுத்துக் காட்டுகிறது. தாசவர்கக்கெ என்னும் சொல்லினால், புரந்தரதாசர், விஜயதாசர், பாகண்ணதாசர் என்று ஜகன்னாததாசரைவிட உத்தமர்களான தாசவர்கத்தினவருக்கு நமஸ்காரங்களை சொல்கிறார் தாசராயர்.

இப்படி முதல் சந்தியின் நோக்கத்தினை சொல்லும்போதே பார்த்த, முக்திக்கு முக்கிய காரணங்களான பஞ்சபேத, தாரதம்ய, 24 தத்வங்களை சொல்லி, தற்போது சந்தியை முடித்தவாறு, மங்கள ஸ்தோத்திரமாக தம் அந்தர்யாமியான பிம்பரூபி ஸ்ரீஜகன்னாதவிட்டல நாமக ஸ்ரீபரமாத்மனை வணங்குகிறார்.

***

Tuesday, February 4, 2020

#11 - மங்களாசரண சந்தி

க்ருத்திவாஸனெ ஹிந்தெ³ நீ நா

ல்வத்து¹ க¹ல்ப சமீரனலி சி

ஷ்யத்வ வஹிசகி²ளாக³ மார்த்தக³ளோதி³ ஜலதி⁴யொளு |

ஹத்து கல்பதி³ தபவகை³தா³

தி³த்யரொள கு³த்தமனெனிஸி புரு

ஷோத்தமன பரியங்க பத³வைதி³தெயோ மஹதேவ ||11

க்ருத்திவாசனே = புலித்தோலை ஆடையாக உடுத்தியவனே
மஹதேவ = தேவோத்தமனே
நீ = நீ
ஹிந்தே = ருத்ர பதவிக்கு வருவதற்கு முன்னர்
நால்வத்து கல்ப = 40 பிரம்ம கல்பத்தின் வரைக்கும்
ஸமீரனலி = வாயுதேவரிடம்
சிஷ்யத்வ = சிஷ்யனாக
வஹிஸி = இருந்து
அகிளாகமார்த்தகள = அனைத்து வேத சாஸ்திரங்களைப் படித்து
ஜலதியொளு = சமுத்திரத்தில்
ஹத்துகல்பதி = 10 பிரம்ம கல்பத்தின் வரைக்கும்
தபவகெய்து = தவம் செய்து
ஆதித்யரொளகெ = அதிதியின் மக்களான தேவதைகளிடம்
உத்தமனெனிஸி = உத்தமன் என்று போற்றப்பட்டு
புருஷோத்தமன = க்‌ஷாக்‌ஷரர்களில் சிறந்தவரான ஸ்ரீமன் நாராயணனின்
பர்யங்க = படுக்கையாக இருக்கும் சேஷனின்
பதவ = பதவியை
யைதிதெயோ = பெற்றாயே, இப்படியான நீ
எமகெ = எமக்கு
சதா = எல்லா காலங்களிலும்
மங்களவ = மங்களகரமான உத்தம ஞானத்தை
கருணிஸு = தயவுசெய்து அருள்வாயாக

பொருள்:

கருட புராண பிரம்ம காண்டத்தில், ருத்ரதேவருக்கு வாமதேவ என்ற பெயர் வந்ததற்கான காரணம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஈஷான்யகோணே சம்ஸ்திதோயஸ்து ருத்ரோஹ்ய வாமதேவோ வாமதேவேதி சம்ஞாம் |

ஸ்வவாமபாகே சம்ஸ்திதம் வாசுதேவம் ஸ்வயோக்யபக்தா பூஜதே சர்வதெய்வ ||

இதன் பொருள்:

ஸ்ரீபரமாத்மன் நடுவில் மேற்கு நோக்கி அமர்ந்திருக்க, ருத்ரர் பரமாத்மனுக்கு ஈசான்ய மூலையில் (அதாவது பரமாத்மனின் பின்னே, வலது புறத்தில், மேற்கு நோக்கி அமர்ந்து), தம் இடது பக்கத்தில் இருக்கும் பரமாத்மனை, தம் தகுதிக்கேற்ப பக்தியுடன் பூஜித்திருப்பதால் அவருக்கு வாமதேவ என்ற பெயர் வந்தது. கிருத்திவாஸனெ என்னும் பதத்தினால் பொதுவாக தோல், ஆடை என்று பொருள் வந்தாலும், ‘வியாக்ர சர்மாம்பர தரம்’ என்னும் பாகவத வசனத்தினாலும், புரந்தரதாசரின் பதத்தில் இருக்கும் ‘உட்டத்து ஹுலி தொடலு பென்ன மேலெ ஹொத்த ஆனெய தொகலு’ என்னும் வாக்கியத்தாலும், ‘சாமஜாஸின வஸன பூஷண கிருத்திவாஸனே’ என்று இரு வேறு விஷயங்களைச் சொல்லி, மேற்சொன்ன அர்த்தத்தையே தாசராயர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இதில் புனருக்தி தோஷம் இல்லை. ருத்ரதேவர், 40 பிரம்மகல்ப சாதனையை செய்துகொண்டு மேலும் 10 பிரம்மகல்ப தவத்தை செய்திருக்கிறார். மொத்தம் 50 பிரம்மகல்ப சாதனை என்று தாசராயர் சொல்லியிருக்கிறார்.

இதற்கு ஆதாரமான ஸ்ரீமதாசார்யரின் ‘ததைவ சத்வாரிம்ஷத்பி: பதம் ஷைவஞ்ச ஜன்மபி:’ என்னும் பாகவத தாத்பர்ய நிர்ணய வசனத்தாலும், ‘தஷகல்ப தபஸ்சீர்ணம் ருத்ரேண லவணார்ணவெ’ என்னும் அனுவியாக்யான வசனத்தாலும், ருத்ர தேவருக்கு 50 கல்ப சாதனை இருக்கிறது என்று தெரியவருகிறது. மேலும் பாகவத 4ம் ஸ்கந்த தாத்பர்யத்தில் மேற்கோள் காட்டியிருக்கும் அனுவியாக்யான வாக்கியத்தில்

பிரம்மணாம் ஷதகாலத்து பூர்வ வாரப்ய சம்க்‌ஷய |

பிரம்மணஸ்த்வேவதாவத்வம் பஞ்சாஷத் பிரம்மஸ்ததா |

ருத்ரஸ்ய விம்ஷதேவஸ்யாச் சக்ரஸ்யார்காதி கேதஷ: |

என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதனால் ருத்ரதேவருக்கு 50 கல்ப சாதனை இருக்கிறது என்று நிர்ணயம் ஆகிறது. இதே அபிப்பிராயத்தையே தாசராயரும் தம் கிரந்தத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஒருவேளை புராணங்களில் சொல்லப்பட்ட வாக்கியங்கள், ஸ்ரீமதாசார்யரின் நிர்ணயத்திற்கு எதிராக இருந்தால், அதை அவர் சொன்ன மாதிரியே புரிந்து கொள்ளவேண்டும். ஏனெனில், புராணங்களில் பல இடங்களில் கற்பனையாகவோ, அஞ்ஞானிகளை ஏமாற்றவோ பல விஷயங்கள் எதிர்ப்பதமாக சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றை சரிசெய்வதற்காகவே ஸ்ரீமதாசார்யர், தாத்பர்ய நிர்ணயாதி கிரந்தங்களை செய்திருக்கிறார். ஆகையால், புராணங்கள் நமக்கு எப்படி தெரிந்தாலும், அவர் கூறிய அர்த்தத்தையே உண்மை என்று அறியவேண்டும். இந்த விஷயத்தில் ‘நாஸ்மதுக்தி சத்ருஷம் ஹிதரூபம்’ என்னும் ஸ்ரீமதாசார்யரின் வாக்கியத்தினால் இந்த அர்த்தம் தெளிவாகிறது.

மேலும்

ருகாதயஸ்ச சத்வார: பாரதம் பஞ்சராத்ரகம் |

மூல ராமாயணம் சைவ சாஸ்த்ரமித்யபிதீயதே ||

ருகாதி 4 வேதங்கள், பாரத, பாஞ்சராத்ர ஆகம, மூல ராமாயண இவற்றிற்கு சாஸ்திரங்கள் என்று பெயர். மீதம் இருக்கும் பாகவதாதி புராணங்கள் இவற்றை சார்ந்து இருந்தால் அவையும் சாஸ்திரங்களே ஆகும். இல்லையேல் இல்லை. ஆகையால், ஸ்ரீமதாசார்யர் பாரதாதிகளை அனுசரித்து பாகவத புராணத்திற்கு வியாக்யான ரூபமாக பாகவத தாத்பர்யம் என்னும் கிரந்தத்தை இயற்றினார்.

ஆனால் இன்று சில அஞ்ஞானிகள் தாசவேடம் தரித்து, தாசகூடத்திற்கும் வியாசகூடத்திற்கும் சண்டையை உண்டு பண்ணி, தாசராயர், ஸ்ரீமதாசார்யரின் சிஷ்யர் இல்லை என்று பொருள்படவும் சொல்வதுண்டு. அதில் உண்மையில்லை. ஏனெனில், ஸ்ரீமதாசார்யரின் வாக்கியத்திற்கு எதிராக அவர் என்றும் எதையும் சொல்லியதில்லை. ஆகையால், ஸ்ரீமதாசார்யரின் கிரந்தங்களுக்கு இந்த கிரந்தம், வியாக்யானமாக இருக்கிறது என்றே நினைக்கவேண்டும்.

இப்படியிருக்கையில், ஒரு வியாக்யானகாரர் தமது ஸ்ரீஹரிகதாம்ருதசார வியாக்யானத்தில், தாசரின் அபிப்பிராயம் ருத்ரதேவருக்கு 50 கல்ப சாதனை என்று எழுதி, அதற்கு ஆதாரமாக ஸ்ரீமதாசார்யரின் வாக்கியங்களை உதாரணம் கொடுத்து, 50 கல்ப சாதனையை நிர்ணயித்து, இறுதியாக கருட புராணத்து வாக்கியம் ஒன்றை எடுத்துக்காட்டி, அந்த வரிகளுக்கு சரியான அர்த்தத்தை புரிந்துகொள்ளாமல், ருத்ர தேவருக்கு 50 கல்ப சாதனை என்று யார் சொல்வார்களோ அவர் தமோயோக்யர் என்று சொல்லி, ஸ்ரீமதாசார்யர் மற்றும் ஸ்ரீதாசராயர் இருவரும் தமோ யோக்யர் என்று சொல்லியிருக்கிறார். இது கண்டனத்திற்குரியதாகும். பிரம்ம காண்டத்தில் ருத்ரதேவருக்கு 50 கல்ப சாதனை என்று அறிபவர்கள் தமோ யோக்யர்கள் என்று இருந்தாலும், ஆசார்யரின் மதத்தை அனுசரித்து அதை விளக்க வேண்டுமே தவிர, புராணங்களை நம்பி ஸ்ரீமதாசார்யரின் எதிர்ப்பை சம்பாதிக்கக்கூடாது. அப்படி ருத்ர தேவருக்கு 50 கல்ப சாதனை என்று அறிந்தவர்கள் தமோ யோக்யர்கள் என்று கருட புராணத்தில் சொல்லவேயில்லை. அங்கிருக்கும் வாக்கியம் என்னவென்றால் :

பஞ்சாஷீதி பிரம்மகல்பம் யே விஜானந்திதே த்விஜ |

அந்தந்தம: ப்ரவிஷ்யந்தி சத்யம் சத்யம் மயோதிதம் ||

என்று இருக்கிறது. இதில் இருக்கும் பஞ்சாஷீதி என்னும் சொல்லுக்கு 50 என்னும் அர்த்தம் என்று எந்த அகராதியைப் பார்த்து அவர் அறிந்தாரோ நான் அறியேன். இத்தகைய சிறந்த கிரந்தத்திற்கு பற்பல ஆதாரங்களை உதாரணம் கொடுத்து, புகழடைந்த பல வியாக்யானகாரர்கள், பஞ்சாஷீதி என்னும் சொல்லுக்கு 50 என்றே பொருள் சொல்லியிருக்கின்றனர். இவர்களுக்கு ஏதோ குழப்பம் வந்திருக்கும் என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது. சம்ஸ்கிருதத்தில் ‘பஞ்சாஷத்’ என்றால் 50 என்றும் ‘பஞ்சாஷீதி’ என்றால் 85 என்றும் அர்த்தம். இவர் தாம் உதாரணம் கொடுத்த ஸ்லோகத்தில் பஞ்சாஷீதி என்று இருக்கையில், பஞ்சாஷத் மற்றும் பஞ்சாஷீதி இரு சொற்களுக்கும் வித்தியாசம் உணராமல், ஒரு வித மயக்கத்தில் 50 என்று அர்த்தம் கொடுத்து, ஸ்ரீமதாசார்யரையும் தமோயோக்யராக மாற்றிவிட்டார்.

கருட புராணத்தின் வாக்கியம் என்னவென்றால்:

கருட உவாச:

பஞ்சாஷீதி பிரம்ம கல்பம் சமாரப்ய மஹாப்ரபு |

ருத்ரஸ்ய ஹ்யபரோக்‌ஷம் ஸ்யாத்ததாஹ்யரப்த சம்க்‌ஷய: |

இதிஸ்ருதம் மயா ப்ரம்ம |||

கிருஷ்ண உவாச:

பஞ்சாஷீதி பிரம்மகல்பம் மேவிஜானந்தி ... ||

கருடனின் கேள்வி: ’ருத்ரதேவருக்கு 85 கல்பங்கள் முதலில் பிராரப்தமும் பின் அபரோக்‌ஷமும் ஆகும் என்று நான் பிரம்மதேவரிடமிருந்து கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால் நீயோ 50 கல்ப சாதனை என்று சொல்கிறாயே, இதனால் எனக்கு சந்தேகம் வருகிறது. உங்கள் இருவரும் அபிப்பிராயமும் எப்படி வேறுபடும். இதற்கு என்ன காரணம்?’. அதற்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணன் - ‘ஹே கருடனே! ருத்ரதேவருக்கு 85 கல்பசாதனை என்று சொல்பவர்கள் தமோயோக்யர்கள். என் வாக்கியத்திற்கும், பிரம்மன் சொன்னதற்கும் வேறுபாடு சொல்பவர்கள் அஞ்ஞானிகள் என்று அறிவாயாக. நாங்கள் இருவரும் சொல்வதை ஒன்று என்றே ஞானிகள் சொல்வார்கள்’. எப்படியெனில் - பிரம்மதேவர் சொன்ன 85ஐ எழுத்தில் எழுதினால், அந்த இரு எண்களையும் பெருக்கினால் 8 x 5 = 40 வருகிறது. இதுவே பிரம்மதேவர் சொன்ன பஞ்சாஷீதி என்னும் சொல்லுக்கு அர்த்தமாகும். இதுவே கருட புராணத்தின் வாக்கியத்திற்கு அர்த்தமாகும்.

இருக்கட்டும். அப்படியும், ஜகன்னாததாசர் சொல்வது 50 கல்ப சாதனை என்று. கருட புராணத்தின்படி 40தானே வருகிறது. இதிலும் வேறுபாடு இருக்கிறதே என்றால். ஸ்ரீமதாசார்யரோ, ஜகன்னாததாசரோ இருவரும் ருத்ரதேவருக்கு 50 என்று சொல்லவில்லை. 40 கல்ப சாதனை என்றும் பிறகு தனியாக 10 கல்ப சாதனை என்றும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதன் விளக்கம் என்னவெனில்: ருத்ர பதவிக்கு வரவேண்டுமெனில், 40 கல்ப சாதனையையும், சேஷ பதவியை பெற்றபிறகு முக்தியை அடைவதற்காக 10 கல்பத்தை தனியாக சாதனை செய்யவேண்டும். நிர்ணய வியாக்யானத்தில் ‘தஷகல்பஸ்ய மோக்‌ஷ விசேஷார்த்தம் தப: பரத்வமுக்தம்’ என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இப்படியிருக்கையில், 40 கல்பங்கள் என்று சொல்லும் கிரந்தங்கள் அவை ருத்ர பதவிக்கு வருவதற்கு மட்டுமே என்றும். 50 கல்பங்கள் என்று சொல்பவை அது மோட்ச சாதனையையும் சேர்த்து சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்று அறியவேண்டும். இப்படி சொல்வதால், ஆசார்யரின் வாக்கியத்திற்கும், தாசராயரின் வாக்கியத்திற்கும், கருட புராணத்து வாக்கியத்திற்கும் எவ்வித வேறுபாடும் தோன்றுவதில்லை.

புருஷோத்தமன பர்யங்க பதவைதிதெயோ மகாதேவா = என்று சேஷதேவரையும் சேர்த்து வணங்கியதைப் போல ஆயிற்று என்று நினைக்கவேண்டும்.

***

Monday, February 3, 2020

#10 - மங்களாசரண சந்தி

வாமதேவ விரிஞ்சித¹னய உ

மாமனோஹர உக்³ர தூ⁴ர்ஜடி

சாமஜாஜின வசனபூ⁴ஷண சுமனசோத்தம்ஸ |

கா¹மஹர கைலாஸமந்தி³ர சோம

சூர்யானல விலோசன

காமித¹ப்ரத³ கருணிசெமகெ³ சதா சுமங்க³லவ ||10

பொருள்:

வாமதேவ = சாந்தமான ஸ்வபாவமுள்ள அல்லது தனது இடதுபாகத்திலிருக்கும் பரமாத்மனை எப்போதும் உபாசனை செய்துகொண்டிருப்பதால் வாமதேவ என்ற பெயர் கொண்ட,
விரிஞ்சிதனய = பிரம்மனின் மகனான
உமா மனோஹர = பார்வதி தேவியின், மனோஹர = மனதைப் பறிக்கும் (அதாவது உமாபதியான என்று பொருள்)
உக்ர = எதிரிகளுக்கு உக்ர ஸ்வரூபனான, அல்லது பிரளய காலத்தில் உக்ர ரூபத்தினால் பிரபஞ்சத்தை எரிப்பதால் உக்ர என்று பெயர் பெற்றவர்
துர்ஜடி = கங்கையைக் கொண்ட ஜடையுள்ள
ஸாமஜாஜின வஸன = ஸாமஜ = யானை. அஜின = தோலினால். வஸனெ = ஆடை.
பூஷண = அணிகலன்களாக உள்ள
ஸுமனஸோத்தம்ஸ = தேவோத்தமனான
காமஹர = மன்மதனை எரித்தவனான
கைலாஸ மந்திர = கைலாயத்தையே வீடாகக் கொண்ட
ஸோமசூர்யானலவிலோசன = ஸோம = சந்திரன். சூர்ய = சூரியன். அனல = அக்னி. என்று மூன்று தேவதைகளைக் கொண்ட மூன்று கண்களையுடையவன் (இட வல கண்களில் சந்திர சூரியர்கள். நெற்றிக்கண்ணில் அக்னி என்று அறியவேண்டும்).
காமிதப்ரத = வேண்டுபவர்களின் இஷ்டார்த்தங்களை நிறைவேற்றுபவர்.

***

Sunday, February 2, 2020

#9 - மங்களாசரண சந்தி

ப¹ஞ்சபே⁴தாத்மக ப்ரபஞ்சகெ

பஞ்சரூபாத்மகனெ தை³வக

பஞ்சமுக² சக்ராதிக³ளு கிங்கரரு ஸ்ரீஹரிகெ |

பஞ்சவிம்ஷதி த¹த்வ தரதம

பஞ்சிகெகளனு பே¹ள்த பா⁴வி வி

ரிஞ்சியெனிபானந்த தீர்த்தர நெனெவெனனுதி³னவு ||9

பொருள்:

பஞ்ச பேதாத்மக ப்ரபஞ்சகெ = 5 பேதங்களைக் கொண்ட இந்த உலகத்திற்கு

பஞ்ச ரூபாத்மகனெ தெய்வக = அனிருத்தாதி 5 ரூபங்களைக் கொண்ட ஸ்ரீபரமாத்மனே தெய்வம்

ஸ்ரீஹரிகெ = இத்தகைய பரமாத்மனுக்கு

பஞ்சமுக ஷக்ராதிகளு கிங்கரரு = பஞ்சமுக = ஐந்து முகங்களைக் கொண்ட ருத்ரதேவர். ஷக்ர = தேவேந்திரன். ஆதிகளு = இவர்களிலிருந்து அனைவரும். கிங்கரரு = சேவகர்கள்.

பஞ்சவிம்ஷதி தத்வதரதம பஞ்சிகெகள = பஞ்சவிம்ஷதி = 25 தத்வங்கள். தர, தம = தேவதைகளில் உத்தம, மத்யம என்னும் தாரதம்யம் இவைகளை.

பஞ்சிகெகள = மகிமைகளை

பேளித = தெரிவித்த

பாவிவிரிஞ்சியெனிப = அடுத்த கல்பத்தில் பிரம்மன் என்று சொல்லப்படும் வாயுதேவரின் அவதாரரான

ஆனந்த தீர்த்தர = ஸ்ரீமதானந்த தீர்த்தரை

அனுதினவு = தினந்தோறும்

நெனெவெனு = நினைப்பேன்.

பொருள்:

பஞ்சபேதங்களால் ஆன உலகம் என்றதன் விவரம். ஜீவ ஈஸ்வர பேதம், ஜீவ ஜீவ பேதம், ஜீவ ஜட பேதம், ஜட ஈஸ்வர பேதம், ஜட ஜட பேதம் என்று ஐந்து பேதங்கள். பஞ்சரூபங்கள் = அனிருத்த, பிரத்யும்ன, சங்கர்ஷண, வாசுதேவ, நாராயண என்னும் பரமாத்மனின் 5 ரூபங்கள். இப்படி ஐந்து பேதங்களைக் கொண்ட உலகத்திற்கு, 5 ரூபங்களைக் கொண்ட ஸ்ரீபரமாத்மனே தலைவன் என்று பொருள். ‘த்யேய: பஞ்சமுகோ ருத்ர:’ என்னும் தந்திரசார வாக்கியத்தால், பஞ்சமுக என்றால் ருத்ரதேவர் என்று நிர்ணயம் ஆகிறது.

25 தத்வங்கள் என்னவெனில்: பஞ்சபூதங்கள் 5, பஞ்ச தன்மாத்ரங்கள் 5, ஞானேந்திரியங்கள் 5, கர்மேந்திரியங்கள் 5, அஹங்கார, மனஸ், புத்தி, சித்த தத்வங்கள் 4, என மொத்தம் 24 தத்வங்கள். பரமாத்மன் 1. ஆகமொத்தம் 25 தத்வங்கள். தரதம என்றால், விஷ்ணு சர்வோத்தமன். அவனுக்கு அடுத்தவர், ரமாதேவி. பிறகு பிரம்ம வாயுகள். அடுத்து சரஸ்வதி பாரதி என்ற பேதங்களைக் காட்டுவதே தாரதம்யம். இப்படியாக 25 தத்வங்களையும், பஞ்சபேதங்களையும், தாரதம்யங்களையும் உலகத்தில் பரப்பினார் என்பது கருத்து. வாயுதேவரே அடுத்த கல்பத்தில் பிரம்ம பதவிக்கு வருகிறார் ஆகையால் ‘பாவி-விரிஞ்சி’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் என்று அறியவேண்டும்.

அடுத்து, அஹங்கார தத்வத்திற்கும் மனஸ்ஸிற்கும் அபிமானிகளான ருத்ர தேவரை, இரு ஸ்லோகங்களில் வணங்குகிறார்.

***

Saturday, February 1, 2020

#8 - மங்களாசரண சந்தி

க்‌ஷிதி¹யொளகெ மணிமந்த¹ மொத³லா

த³தி¹து³ராத்¹மரு ஒந்த³தி⁴க விம்

ஷதி குபாஷ்யவ ரசிஸெ நடுமனெயெம்ப பிராம்மணன |

சதிய ஜடரதொளவதரிஸி பா⁴

ரதிரமண மத்வாபி⁴தானதி³

சதுரத³ஷ லோகதலி மெரெதப்ரதிமகொ³ந்திசுவெ ||8

பொருள்:
மணிமந்த மொதலாத = மணிமந்தன் முதற்கொண்டு
அதி துராத்மரு = தமோ யோக்யரான தைத்யர்கள்
க்‌ஷிதியொளகெ = பூமியில் பிறந்து
ஒந்ததிகவிம்ஷதி குபாஷ்யவ = பிரம்மசூத்திரத்திற்கு 21 குபாஷ்யங்களை
ரசிஸி = இயற்றி
பாரதிரமண = பாரதிபதியான வாயுதேவர்
நடுமனெயெம்ப = மத்யகேஹ பட்டர் என்னும் பிராமணரின்
ஸதிய = மனைவியின்
ஜடரதொளு = வயிற்றில்
அவதரிஸி = பிறந்த குழந்தையின் தேகத்தில் பிரவேசித்து
மத்வாபிதானதி = மத்வாசார்யர் என்னும் பெயரால்
சதுரதஷ லோகதலி = 14 உலகங்களிலும்
மெரெத = புகழடைந்த
அப்ரதிமெகெ = ஒப்புமை இல்லாத (அவரை)
வந்திஸுவெ = வணங்குவேன்.

பொருள்:

’ஏகவிம்ஷதி குபாஷ்ய தூஷகம்’ என்று மத்வவிஜயத்தில் சொல்லியிருக்கும்படி, ஸ்ரீமதாசார்யர் 21 குபாஷ்யங்களை நிராகரித்து, பிரம்மசூத்திரத்திற்கு 22வது பாஷ்யத்தை இயற்றினார். ‘நடுமனெ எம்ப பிராமணன ஸதிய ஜடரதொளவதரிஸி’ என்று சொல்லியதால், பொதுவாக நமக்கு மத்யகேஹ பட்டரின் மனைவியின் கர்ப்பத்தில் குழந்தையாக வந்து பிறந்தார் என்று தோன்றும். ஆனால், இவர் சுக்ல ஷோணித சம்பந்தங்களினால் கர்ப்பவாசத்தில் வந்து பிறந்தவரல்ல.

பிறகு எப்படி பிறந்தார் என்றால்: மத்யகேஹ பட்டரின் மனைவி கர்ப்பவதியாகி, அழகான, மன்மத ஸ்வரூபனான ஒரு குழந்தையைப் பெற்றார். அப்போது வாயுதேவர் அங்கு வந்து, ஒரு நாட்டினை வென்ற அரசன், ஏற்கனவே அங்கு இருந்த அரசனை வெளியேற்றிவிட்டு தான் உள்நுழைந்து சிம்மாசனத்தில் அமர்வதைப் போல, அந்த குழந்தையின் உள்ளேயிருந்த ஜீவனை வெளியேற்றிவிட்டு, தான் உள்ளே பிரவேசித்தார். ஆகையால், அந்த குழந்தையின் உடல் மட்டுமே மத்யகேஹ பட்டரின் மனைவியின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தது. பிறந்தபிறகு வாயுதேவரின் பிரவேசம். ‘ராஜீவ ஸத்சுரவரம் புவனாதிராஜோ நிஷ்காஸர்ய பரமஸௌபகர்வா விவேஷ’ என்னும் மத்யவிஜயத்தின் வாக்கியத்தின்படி இது தெளிவாகிறது.

தாசராயர் ‘ஜடரதொளவதரிஸி’ என்று ஏன் சொன்னார் என்றால், இவரின் உடல் அந்த பெண்மணியின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தது என்று அறியவேண்டும். ‘சதுரதஷலோகதலி மெரெத’ என்றால், இவரின் கீர்த்தி / புகழ் 14 உலகங்களிலும் வியாபித்திருக்கிறது என்று பொருள்.

***